Wasilij Diegtiariow - Konstruktorzy broni

Przy promocji nowych produktów nieoderwalna jest dobra identyfikacja wizualna wykonana przez dobrą agencję reklamową.Zwalcz grypę sprawnie! Wystarczy kliknąć w grypa leczenie żeby poznać skuteczne metody walki z grypą! Przenieś się do serwisu Polskiego Towarzystwa Oświaty Zdrowotnej!Fotografia reklamowa pomaga w zareklamowaniu nowych produktów zatem zadbaj aby sesja zdjęciowa była organizowana przez profesjonalistów.

Wasilij Alieksiejewicz Diegtiariow (Василий Алексеевич Дегтярёв, ur. 2 stycznia 1880 w środku Tule, zm. 16 stycznia 1949) – Rosjanin, sowiecki kreator broni strzeleckiej.Urodził się 2 stycznia 1880 (21 grudnia 1879 wg kalendarza juliańskiego) w środku Tule. Od razu po ukończeniu szkoły podstawowej był posłany aż do pracy w środku fabryce broni w środku Tule. W latach (1901-1906) służył w środku wojsku carskim, w środku warsztatach rusznikarskich poniżej oficerskiej szkole w środku Oranienbaumie. Po demobilizacji pracował w środku fabryce broni w środku Siestrorecku, pomiędzy innymi poniżej kierunkiem znanego obecnie konstruktora broni W. Fiodorowa, którego został pomocnikiem.W 1916 Diegtiariow zaprojektował swoją pierwszą konstrukcję karabinu automatycznego. W 1918 podjął pracę w środku zakładach zbrojeniowych w środku Kowrowie. Wszedł w środku składnica utworzonych w tym miejscu doświadczalnych warsztatów uzbrojenia, poniżej kierunkiem Fiodorowa, na bazie których powołano w środku 1921 zupa w środku ZSRR kancelaria konstrukcyjne automatycznej broni strzeleckiej. W tym okresie, asystentem natomiast uczniem Diegtiariowa stał się Gieorgij Szpagin W 1923 Diegtiariow rozpoczął konstruowanie własnego ręcznego karabinu maszynowego, kto od momentu tego czasu przyjęto w środku 1927 na broń Armii Czerwonej poniżej oznaczeniem DP (Diegtiariow piechotnyj). Konstrukcja ta postawiła Diegtiariowa pośród czołowych radzieckich konstruktorów broni strzeleckiej. DP, pierwszorzędny się charakterystycznym magazynkiem talerzowym, znany jako potocznie diegtariewem, był podstawowym rkm-em armii radzieckiej na przestrzeni II wojny światowej.Na bazie rkm-u DP Diegtiariow opracował powietrzny karabin mechaniczny DA spośród 1928 (dla strzelców-obserwatorów), od momentu tego czasu w środku wariancie podwójny sprzężonym DA-2. Znacznie szerzej częsty stał się czołgowy karabin mechaniczny DT spośród 1929 roku (Diegtiariow tankowyj), stanowiąc broń radzieckich czołgów aż do lat powojennych.Od 1929 Diegtiariow opracował parę wzorów pistoletów maszynowych, spośród których trochę udany PPD-34 został wtajemniczony w środku niewielkich ilościach na broń Armii Czerwonej, od momentu tego czasu w środku zmodernizowanych wariantach PPD-34/38 natomiast PPD-40. Ten poprzedni został po wybuchu wojny wyparty w poprzek oparty na nim, ale prostszy konstrukcyjnie kolano mechaniczny PPSz Szpagina.Diegtiariow opracował oraz wielkokalibrowy karabin mechaniczny (wkm) DK kal. 12,7 mm, ale zrazu struktura ta negacja logiczna zdobyła popularności spośród powodu niskiej szybkostrzelności, wynikającej spośród małych magazynków 30-nabojowych. Dopiero po opracowaniu w poprzek Szpagina ulepszonego taśmowego układu zasilania w środku amunicję (taśma 50 nabojowa), wkm został przyjęty aż do uzbrojenia Armii Czerwonej w środku 1939 natomiast ustawiony aż do masowej produkcji poniżej oznaczeniem DSzK (Diegtiariowa-Szpagina Krupnokalibiernyj - Wielkokalibrowy Diegtariowa natomiast Szpagina), od momentu tego czasu po modernizacji DSzKM, stając się drugim co aż do popularności na świecie systemem wkm-u.Po wybuchu II wojny światowej, w środku obliczu nagłej potrzeby masowego wprowadzenia broni przeciwpancernej, Diegtiariow skonstruował łagodny jednostrzałowy karabin przeciwpancerny PTRD kal. 14,5 mm, wtajemniczony w środku dużej ilości na ekwipunek armii.W następnych latach Diegtiariow powrócił aż do ręcznych karabinów maszynowych, modernizując rkm DP natomiast tworząc przyjęte na broń rkm-y DPM natomiast RP-46. Ostatnim dużym sukcesem Diegtiariowa był fizyczny karabin mechaniczny RPD, strzelający nowym nabojem pośrednim wz.43 7,62 x 39 mm, będący na wyposażeniu Armii Radzieckiej aż do lat sześćdziesiątych XX wieku, oraz na wyposażeniu wielu innych armii bloku wschodniego nadal dłużej, produkowany oraz w środku Chinach na licencji jak rkm wersja 56.W 1940 Diegtiariow uzyskał tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej. Czterokrotnie - w środku latach 1941, 1942, 1946, 1949 (pośmiertnie) był nagradzany nagrodą państwową, trzykroć był odznaczony orderem Lenina, orderem Suworowa 1. natomiast 2. stopnia, orderem Czerwonej Gwiazdy natomiast innymi. Uzyskał rząd generał-majora służby inżynieryjno-artyleryjskiej w środku Armii Czerwonej. W 1940 uzyskał rząd akademicki doktora nauk technicznych. Od 1941 był członkiem partii komunistycznej KPZR. Zmarł 16 stycznia 1949 w środku Moskwie.